เนื่องด้วยวันนี้น้อง ๆ นักล่าฝัน AF4 จะเดินทางไปปักกิ่ง ด้วยสายการบิน TG614 ซึ่งจะออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิ ด้วยความคิดถึงว่าน้อง ๆ จะไม่อยู่กัน 5 วัน ก็อดใจไม่ไหวที่จะต้องไปส่ง ทั้ง ๆ บ้านเราก็อยู่ฝั่งธนฯ โน้นแหน่ะ ครั้นจะขับรถไปก็กลัวหลง ก็เลยไปขึ้นรถเมล์จากอนุสาวรีย์ชัย เจ็ดโมงกว่านิดหน่อย ไปถึงสนามบินก็ เจ็ดโมงสี่สิบนาที ซึ่งถือว่าเป็นการเดินทางที่สะดวกเอามาก ๆ ด้วยราคา 40 บาท (คิดถูก เพราะค่าน้ำมันรถแพงกว่านี้แน่นอน)

ไปถึงสนามบินแล้วรู้สึกว่าวันนี้คนคึกคึกจังเลย  ได้ข่าวว่าน้อง ๆ จะมาประตู 2 แต่เอ๊ะทำไม่ไม่มีคนมารอ ส่วนใหญ่จะไปรอประตู 1 เราก็เลยไปประตู 1 น่าจะเวิร์กกว่า  แล้วก็ไม่ผิดหวังเพราะได้เจอจริง ๆ เริ่มจาก แคท - นัท - แจ๊ค - ตี๋ แพง (อันนี้ขอเน้นหน่อย เพราะว่ามาพร้อม ๆ กันเลย ถึงแม้จะไม่ได้มาด้วยกัน อันนี้ดวงสมพงษ์กันเป็นแน่) - อิ๋งอิ๋ง - ปอง - โจ้  ส่วนลูกโป่ง ปุยฝ้าย มิวสิค ต้อล ไม่ได้เจอก่อนที่น้อง ๆ จะเข้าไปเช็คอิน อาจเพราะเรารอที่ถนนตอนแรก ไม่ได้มารอด้านในอาคาร แล้วน้อง ๆ คงจะเข้าจากประตูอื่นที่ไม่ใช่ประตู 1

แคท ลากกระเป๋ามาคนเดียวเงียบ ๆ เราก็ไปดักถ่ายรูปหน้าแคทได้สบาย ๆ แคทชูสองนิ้วให้พร้อมกับส่งยิ้มหวาน

นัท มาในชุดพร้อมสู้อากาศหนาวเต็มที่ ลากกระเป๋าเองเข้าไปในอาคาร ซึ่งมีแฟนคลับ NMG รออยู่จำนวนมาก

แจ็ค มาแบบหล่อซึม มีพี่แจ็ค AR ไปรับถึงตัว แล้วได้ยินแค่เสียงบอกว่า "ให้น้องเข้าไปเช็คอินให้เรียบร้อยก่อน" เท่านั้น เราก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่งเลย

ตี๋-แพง ปาป๋าขับรถมาส่ง ตี๋ลงจากรถด้วยเสื้อยืดสีขาวลายแดง แล้วเพิ่งจะมาสวมแจ็คเก็ตนอกรถ ป๋าเปิดท้ายรถเอากระเป๋า เราเองก็ไปถ่ายข้างประตูหน้าไม่ถนัดเนื่องจากมีแฟนคลับรุม จึงเดินไปถ่ายจากท้ายรถป๋า ขณะนั้นเอง เราก็ได้ยินเสียงมาจากด้านขวา ไม่ใช่เสียงใครที่ไหน ที่แท้น้องพะแพงนี่เอง ตะโกนสวัสดีป๋าของตี๋ แต่ป๋าไม่ได้ยิน แอบหันกลับไป แอบเขิล แล้วพูดว่า "ป๋าไม่ได้ยิน" แล้วเธอก็ได้หันกลับเดินตรงไปหาป๋าของตี๋อีกทีพร้อมยกมือไหว้ คราวนี้ป๋าเห็นและก็ยกมือไหว้ตอบ ช็อตนี้เราเลยได้ไปเต็ม ๆ เพราะยืนอยู่ตรงนั้นพอดี // พะแพงมาพร้อมคุณพ่อ คุณแม่ ไม่ทราบมาอย่างไร เพราะเห็นครั้งแรกก็ตามที่ได้เล่าไปแล้ว

อิ๋งอิ๋ง-ปอง เดินยิ้มเข็นรถเข็นมากับชายหนุ่มหนึ่งคน เดินมาจากประตู 2 แล้วก็มีแฟนคลับทักทาย จากนั้นก็ไปทักกับสาวสวยคนหนึ่งชุดแดง ถามว่า "แต่งงี้นึกว่าจะไปเกาหลี" เราก็เอ๊ะทักทายกับใคร ที่ไหนได้เป็นสาวปองนี่เอง

โจ้ มาแบบพายุ เพราะสายมากแล้ว คนอื่น ๆ เดินเข้าเกตไปแล้ว โจ้เลยวิ่งผ่านพวกแฟนคลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว เห็นแต่เพียง วันนี้โจ้ดูหล่อที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ด้วยชุดลายทาง ขาว-ดำ

จากนั้นแฟนคลับทุกคนก็คอยอย่างใจจดใจจ่อว่า จะมีโอกาสได้คุยกับนักล่าฝันอีกหรือไม่ หลังจากน้อง ๆ เช็คอินแล้ว และเค้าก็ห้ามไม่ให้พวกแฟนคลับเดินไปส่งได้เลย สุดท้ายพี่ฝน AR ก็มาบอกว่า น้อง ๆ ออกมาไม่ได้แล้วจริง ๆ บางส่วนก็เริ่มทยอยกันกลับ แต่เราก็ยังรออย่างมีความหวังต่อไป และแล้วฉากอันน่าประทับใจก็มา เพราะเรายืนรอตรงหน้าห้องรับรองของการบินไทย แล้วอยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียง "ผมไปแล้วนะ" เราก็เลยหันไปดู มีคนกระโดดบ๊ายบายพวกเรา และ คน ๆ นั้นก็คือ นัท นั่นเอง ทีแรกแฟนคลับนัท NMG ยังไม่เห็น จนนัทต้องตะโกนใหม่ว่า "NMG นัทไปแล้วนะคร้าบ" พวกแฟนคลับจึงหันไปตามเสียงแล้วเสียงกรี๊ดก็ตามมาทันที จากนั้นมองกลับไปที่แถวเคาน์เตอร์เช็คอิน คนที่ไปปักกิ่งเริ่มหายกันไปหมด  แฟนคลับก็ทยอยกลับบ้าน

เราก็ยังมีความหวังต่อไป เดินไปทางเคาน์เตอร์เช็คอินอีกด้านหนึ่ง เห็นแฟนคลับไปมุง ๆ ที่แท้นักล่าฝันกำลังตรวจคนเข้าเมืองอยู่ มาไปเห็น อิ๋งอิ๋ง ปอง ต้อล นัท มิวสิค ปุยฝ้าย  นัทก็อีกเช่นเคยกระโดดบ๊ายบายแฟนคลับ วันนี้เลยได้ใจไปเต็ม ๆ จากนั้นเริ่มมีกล้องวิดีโอถ่ายมายังพวกเรา เท่านั้นแหล่ะ กระเจิงกันเป็นแถบ ๆ สงสัยหนีที่บ้านมากัน เหอะ ๆ งั้นขอจบการรายงานข่าวแต่เพียงเท่านี้

ferinboy รายงาน

edit @ 15 Dec 2007 20:32:08 by เด็กชายเฟริน

 วันนี้ตื่นนอนมา ก็นั่งเปิดเว็บสักพัก แล้วก็ตัดสินใจอย่างเฉียบพลันว่า ไปรับน้อง ๆ เอเอฟที่กลับมาจากคอนเสิร์ตที่สุราษฎร์ธานีดีกว่า ก็รีบแต่งตัวออกจากบ้านทันที เพราะรู้มาว่าเครื่องบินจะออกจากที่นั่น 11.30น. และก็มาถึงดอนเมือง 12.35น. เราน่าจะมีโอกาสได้เห็นน้อง ๆ อย่างใกล้ชิด ก็ขับรถไปดอนเมืองทันที ฟลุ้คมากที่หาที่จอดได้ง่าย ก็ทำให้มีเวลาที่จะรอมากกว่าปกติที่คาดไว้ ไปถึงประตูทางออก 11.45น. มีแฟนคลับแจ๊คใส่เสื้อสีชมพูประปราย ทีแรกก็ไปนั่งรอ แต่ก็คิดว่าถ้าเราไม่ไปยืนก่อนมีหวังอดดูแน่ ก็ไปยืนรอแต่หัววัน มองแต่จอทีวีว่าเมื่อไหร่ TG 1245 จะมาถึงสักที  เริ่มตื่นเต้นเมื่อถึงเวลา 12.35น. แล้วจอทีวีก็เปลี่ยนสถานะเป็น LANDING ฮ่า ๆ คงอีกไม่นานเกินรอ

พอแฟนคลับเริ่มเห็นน้อง ๆ นักล่าฝัน ก็เริ่มกรี๊ดกันทันที คนแรก ๆ ที่เห็นก็เป็น พะแพง แจ๊ค ต้อล แต่ด้วยความที่เราสายตาสั้นและไม่ได้มุม ก็เลยมองไม่เห็น เห็นอีกทีน้องแจ๊คมายืนกอดตุ๊กตาหมีตัวใหญ่อยู่ที่สายพานรอกระเป๋า แล้วเราก็เห็น แอ้ เดียร์ เอี่ยว มายืนรอเพื่อน ๆ ที่ทางออก เมื่อทุกคนพร้อม ก็เดินกันออกมา คราวนี้แฟนคลับก็แตกแถวเพราะน้อง ๆ เดินออกมาแล้วเลี้ยวไปทางซ้าย ซึ่งคนละทางกับที่เรายืนอยู่ เราก็เป็นคนหนึ่งที่วิ่งตาม แล้วก็เจอต้อลคนแรก ยืนมือไปขอจับ ได้เช็คแฮนด์เต็ม ๆ แล้วก็ตามด้วยนัท จับมือเต็ม ๆ อีกเช่นกัน คนเดียวเดี่ยว ๆ แล้วก็เห็นมิวสิค เราก็ถ่ายรูป แล้วเหลือบไปเห็นตี๋ หันไปถ่ายแต่มาดูทีหลัง รูปโดนบัง (เศร้าไปตามระเบียบ) เห็นแอ้เดินเลี่ยงไป ถ่ายไม่ทัน แล้วหันมาเห็นอิ๋งอิ๋ง รีบยกกล้องถ่ายทันที เหมือนจะถ่ายก่อนอิ๋งอิ๋งหันมา แต่ก็ทำให้พอดีโดยบังเอิญที่ได้รูปหน้าตรงพอดีกอดตุ๊กตาด้วย แล้วก็เห็นปุยฝ้ายยืนถ่ายรูปกับแฟนคลับกอดตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ของแฟนคลับพะแพง  และแจ๊คก็ยืนท่ามกลางแฟนคลับ  เราก็เลยตามออกไปดูที่ถนน เห็นน้อง ๆ ขึ้นรถตู้ไปเรียบร้อยแล้ว เจอแต่ เดียร์ เอี่ยว แคท แอ้ ที่ยังไม่ไป เราก็ถ่ายรูปอีก จากนั้นแจ๊คก็เดินมาขึ้นรถ โห้..อะไรจะขนาดนั้น รถกระบะแจ๊คเต็มไปด้วยของฝากจนล้น เมื่อทุกคนกลับกันหมด เราก็ขับรถออกจากดอนเมือง เตรียมไปต่อที่เซ็นทรัลชิดลม

กำหนดการแสดงที่ zeen zone Central ชิดลม จะเริ่มเวลาบ่ายสามโมง เราไปถึงบ่ายสองเกือบครึ่งนั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน และ ต่อด้วยรถไฟฟ้าบีทีเอส ไป เพราะขี้เกียจหาที่จอดรถ  ไปถึงไม่ต้องหาเลยว่า zeen zone ชั้นสามอยู่ไหน เพราะเห็นคนมุงก็รู้ว่าเราถึงแล้วแหล่ะ เบียดเข้าไปหลังเวทีก็เอา คนเยอะมาก เวทีเล็ก ๆ หน้า zeen zone ที่เห็นมีแฟนคลับ นัท ต้อล เยอะมาก มิวสิคเล็กน้อย และ ตี๋มีป้ายเต็มข้อป้ายหนึ่ง

ถึงเวลาบ่ายสามโมง มดดำ ก็ขึ้นเวทีพูดกล่าวถึงงาน 60 ปี เซ็นทรัล มีโชว์ไวโอลินของดาราต่างชาติ และก็คอยกันต่อไป จนนักล่าฝันพร้อม ก็เกือบ ๆ บ่ายสามโมงครึ่ง ก็เริ่มต้นการแสดง ซึ่งนักล่าฝัน 6 คน คือ พะแพง ตี๋ มิวสิค ลูกโป่ง ต้อล นัท  ร้องกันคนละ 2 เพลง เริ่มต้นด้วยพะแพง ตี๋ มิวสิค ลูกโป่ง ต้อล และจบท้ายด้วยนัท ทุกคนทั้งหล่อและสวยกันทั้งนั้น

 

 

น้องสกั๊งค์ และ คิงคอง

วันนี้เราตั้งใจจะไปล่าลายเซนต์น้อง ๆ นักล่าฝันเอเอฟสี่ทั้ง 6 คน อันได้แก่ นัท ปุยฝ้าย ปอง มิวสิค พะแพง และ ตี๋ ซึ่งจะไปแจกลายเซนต์ที่ร้านดีเจสยามเวลาบ่ายสี่โมงนั่งเล่นคอมฯอยู่บ้านรอเวลา พอบ่ายโมงบูมบอกให้ออกไปได้แล้ว ก็เลยออกจากบ้านไปถึงสยามเกือบบ่ายสอง หาที่จอดรถยากมาก พอจอดได้ก็รีบไปที่ร้านดีเจสยามทันที เห็นคนเริ่มมารอ มีเสื้อฟ้ากองเชียร์นัท เราก็เลยมองลาดเลา ไปซื้อซีดีก่อนเพื่อเตรียมพร้อม แล้วก็มารอบนทางเท้า พอบ่ายสองโมง พี่ที่ร้านเดินนำเพื่อเป็นหัวแถวให้ต่อ คราวนี้ก็นัวเนียมาก เพราะจากที่เราควรจะเป็นคนที่สิบ แต่ก็มีคนมาเบียดแทรกจนเกือบล้ม ดีที่ตัวเราใหญ่ก็เลยทานทนได้

ยืนรอเรื่อย ๆ พี่ที่ร้านมาคอยตรวจแถวอยู่เรื่อย ๆ ข้างหน้าเป็นกองเชียร์นัท ข้างหลังเป็นพะแพง ตี๋ และ ปุยฝ้าย แต่ละกองเชียร์ก็ทำป้ายมายก พอบ่ายสามโมง แอนตี้เดินมาและก็เข้าไปในร้าน คงจะมาเพื่ออัดเทปเพื่อออกในรายการ ทรูโมเมนต์ ทำเอาคนฮือฮาพอควร และก็ผลุบ ๆ โผล่ ๆ ในและนอกร้านเรื่อย ๆ เดินถ่ายโน้นทีนี่ทีเพื่อสัมภาษณ์กองเชียร์ และ เก็บบรรยากาศ ได้ยินพี่ ๆ ที่ร้านมาจัดแถวอีกตอนใกล้เวลาสี่โมงเย็น ได้ยินบอกว่ามา 4 คน แล้ว รออีก 2 คน

พอบ่ายสี่โมง น้อง ๆ นักล่าฝันก็วิ่งลงมาจากห้องแถวที่ติดกับร้าน เห็นหัวน้องตี๋เพียงคนเดียว วิ่งเข้าไปในร้านดีเจสยาม คนเริ่มกรี๊ด สักพักก็เห็นมิวสิคมาเป็นคนสุดท้าย เข้าร้านไป พี่ ๆ เค้าต้องมาไล่คนเนื่องจากมีคนที่มาชมแต่ไม่มีซีดีให้เซนต์มามุงอยู่ร้านข้าง ๆ ทำให้บังหน้าร้านเค้า และอีกส่วนหนึ่งก็ยืนอีกฝั่งหนึ่งของแถวที่ต่อริมทางรถวิ่ง ถึงตอนนี้คนเยอะมาก ๆ แล้ว ขนาดเราต่อแถวต้น ๆ ยังมองไม่เห็นหน้าร้านเลย รอสักพักเค้าก็ให้นักล่าฝันมานั่งเรียงเตรียมเซนต์ปกซีดีหน้าร้าน เรียงตามลำดับดังนี้ นัท ปุยฝ้าย ปอง มิวสิค พะแพง และตี๋

สักประมาณบ่ายสี่โมงสิบห้า น้อง ๆ ก็เริ่มแจกลายเซนต์ สี่โมงยี่สิบเราก็ได้ถือปกซีดีไปให้เซนต์ คนเบียดมาก ๆ จะแซงคิว แต่เราก็ไม่ยอมเนื่องจากยืนรอมาสองชั่วโมงครึ่งแล้ว มีพี่คนหนึ่งยืนจัดให้เดินเข้าเซนต์ ทำให้เราไม่ได้มุมที่จะถ่ายรูป ก็เลยรอคิวตัวเอง ถึงจะได้ถ่ายรูป เมื่อถึงเวลาของเรา รู้สึกว่ามันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันจะถ่ายรูปเท่าไหร่ ก็โดนเร่งให้ออกจากแถว

     ถือว่าเป็นความทรงจำที่ดีอีกวันหนึ่ง

ที่เราจะต้องบันทึกภาพความสุขไว้ในความทรงจำเราตลอดไป